Zo berekent u uw werkelijke marge in de internationale elektronicahandel
Vraag een elektronicahandelaar naar zijn marge op een deal en u krijgt meteen een getal. Vraag hoe hij die heeft berekend en u stuit vaak op gaten: vrachtkosten die niet zijn toegerekend, koersschommelingen die niet zijn meegenomen of creditnota's die vergeten zijn. De marge die hij denkt te maken en de marge die hij werkelijk maakt, kunnen 2 tot 5 procentpunt uit elkaar liggen.
In een branche waar gezonde marges doorgaans tussen 3% en 15% liggen, kan een afwijking van 3 procentpunt het verschil maken tussen winst en verlies. Zo berekent u uw marges correct.
De eenvoudige (maar foute) berekening
De meeste handelaren beginnen met een eenvoudige formule: marge = (verkoopprijs - inkoopprijs) / verkoopprijs × 100. U koopt 1.000 geheugenmodules voor 8,50 $ per stuk bij uw leverancier in Taiwan. U verkoopt ze voor 9,20 € per stuk aan uw klant in Duitsland. Bij de huidige EUR/USD-koers van 1,08 komt uw inkoopprijs neer op ongeveer 7,87 €. Marge: (9,20 - 7,87) / 9,20 = 14,5%. Dat ziet er gezond uit. Maar het klopt niet.
Wat ontbreekt: de integrale kostprijs
De werkelijke kostprijs van goederen is meer dan de stukprijs op de inkooporder. Het gaat om de integrale kostprijs: de totale kosten om de goederen op de plek te krijgen waar ze verkocht kunnen worden. Daaronder vallen:
Vrachtkosten: zeevracht van Taiwan naar Rotterdam kost bijvoorbeeld 3.500 $ voor een 20-voetscontainer. Bevat uw container 10.000 stuks verdeeld over 3 verschillende PO's, dan draagt elk stuk 0,35 $ aan vrachtkosten. Voor uw 1.000 stuks is dat 350 $ vracht, ofwel ongeveer 324 €.
Invoerrechten: op elektronica die de EU binnenkomt, kunnen afhankelijk van de HS-code invoerrechten van 0 tot 14% gelden. Voor veel componenten voor consumentenelektronica ligt dat rond 3,7%. Op een inkoop van 8.500 $ is dat 314,50 $ (291 €).
Verzekering: doorgaans 0,3 tot 0,5% van de goederenwaarde. Op 8.500 $ is dat ongeveer 34 $ (31 €).
Handling en inspectie: magazijnhandling, kwaliteitscontrole en herverpakking kunnen nog eens 100 tot 200 € per zending kosten.
Uw werkelijke integrale kostprijs per stuk: 8,50 $ + 0,35 $ (vracht) + 0,31 $ (invoerrechten) + 0,03 $ (verzekering) + 0,15 $ (handling) = 9,34 $ per stuk, ofwel 8,65 € tegen de huidige koers.
Werkelijke marge: (9,20 - 8,65) / 9,20 = 5,98%. Van 14,5% blijft 6% over. Nog steeds winstgevend, maar een wezenlijk ander beeld.
Kosten die iedereen inschat, maar weinigen toerekenen
De integrale kostprijs dekt de weg tot in uw magazijn. Wat daarna gebeurt, is waar marges ongemerkt weglekken. De zending wordt ontvangen, de serienummers worden gescand, de stuks worden geïnspecteerd en gegradeerd en daarna opnieuw gepalletiseerd voor levering aan uw klanten. Elk van die stappen kost arbeid, tijd en magazijnruimte, en de meeste handelaren stoppen dat allemaal in één vage post „handling” die gelijkmatig over alle deals wordt verdeeld.
Dat gemiddelde is onschuldig, totdat twee deals totaal van elkaar verschillen. Een volle pallet die onaangeroerd wordt doorgestuurd, kost nauwelijks iets aan handling. Een gemengde partij die moet worden uitgesplitst, stuk voor stuk gescand, gecontroleerd, gegradeerd en opnieuw gepalletiseerd voor vier verschillende afnemers, kost een veelvoud daarvan. Rekent u beide hetzelfde gemiddelde, dan subsidieert de ene deal ongemerkt de andere, en u ziet nooit welke.
Eén inkoop, vier marges
Dezelfde inkoop gaat zelden naar één afnemer. U koopt EXW een partij van 1.000 stuks in, zodat de inkomende vracht al voor uw rekening is, en verkoopt die aan vier klanten onder vier verschillende voorwaarden: 400 stuks EXW (de koper haalt op in uw magazijn, dus u betaalt geen uitgaande vracht), 200 stuks CIF naar de ene haven en 200 stuks CIF naar een andere (u betaalt vracht en verzekering naar beide havens), en 200 stuks DDP (u betaalt vracht, verzekering en invoerrechten tot aan de deur van de koper).
Elk stuk kostte u bij inkoop precies hetzelfde. Maar de werkelijke kosten per deal lopen uiteen zodra de goederen vertrekken: de EXW-deal heeft geen uitgaande logistiek, de twee CIF-deals dragen vracht en verzekering naar twee verschillende bestemmingen en de DDP-deal draagt alles, inclusief invoerrechten. Verdeel één gemiddelde uitgaande kostenpost over alle vier en ze lijken identiek. Belast u elke deal met zijn werkelijke handling- en uitgaande kosten, dan blijkt de ene de beste deal van de maand en draait een andere nauwelijks quitte.
Hoe Kolibra helpt
Het wisselkoersprobleem
In het voorbeeld hierboven gebruikten we de EUR/USD-koers van „vandaag”. In werkelijkheid vinden uw inkoop en verkoop op verschillende momenten plaats:
U sprak de prijs op de PO 3 weken geleden af, toen EUR/USD op 1,10 stond. U factureert uw klant vandaag tegen 1,08. Uw werkelijke inkoopprijs in euro was dus 8,50 $ / 1,10 = 7,73 € (niet 7,87 €). Maar de vracht betaalde u vorige week in dollars, toen de koers 1,09 was.
Elke kostencomponent is tegen een andere wisselkoers ontstaan. Wie één „actuele” koers voor de hele berekening gebruikt, maakt fouten die zich over tientallen deals per maand opstapelen.
De juiste aanpak is elke kostenpost om te rekenen tegen de koers die gold toen die kosten werden gemaakt, of toen de koers via een termijncontract werd vastgelegd. In een spreadsheet is dat bewerkelijk; in een systeem dat betaaldata en koersen bijhoudt, gaat het automatisch.
Creditnota's en retouren
Uw klant ontvangt de 1.000 stuks en treft 23 stuks met cosmetische schade aan. U stelt een creditnota op van 211,60 € (23 × 9,20 €). Uw omzet op deze deal is nu 8.988,40 € in plaats van 9.200 €. Maar uw kosten zijn niet veranderd: u heeft nog steeds 1.000 stuks, de volledige vracht en alle invoerrechten betaald.
Gecorrigeerde marge: (8.988,40 - 8.650) / 8.988,40 = 3,76%. Daarmee gaat uw deal van „comfortabel” naar „nauwelijks de moeite waard”. Als u uw margeberekening niet corrigeert voor creditnota's, staan er deals in uw boeken met marges die niet bestaan.
Zo geeft Kolibra u de werkelijke marge
AAN DE SLAG
Klaar om uw processen te stroomlijnen?
7 dagen gratis proberen · Geen creditcard nodig.